Miquièl Montanhon et Catarina

Extrait de 'La pèira d’ asard' de Joan-Claudi Forêt.

Lequn daus toristas que lai se venan sorilhar coneis le drama oscur que se joèt las autras fes a quauques pas de ielo, diens la montanha e l'ivèrn d'Ardecha, a dotze cents mètres de naut ? Ma grand-maire me contava quela istòria, la siá .
........................

Jean-Claude ForêtFeniguèran per badar la pòrta d’es la Charossa. S’aclapèt sus una cheira. Tots los enfants èran cojats, levat sa filha ainaa que velhava la maire e l’apeitava. A lhi garèt sas bòtas. Le medecin restèt tota la nuet e se n’anèt le lendeman. Que poiá faire ? Èra tròp tard. La femna èra cremaa de la chiauraa, l’òme gramoleiava. Purusiá, gripa espanhòla ? Qui que zò sap ? Qu’èra rintrat per la bòrna de son èl mòrt que badava coma una nhafra. S’èra degramissat. Tant aiá baralhat contra le meichant temps, l’ivèrn d’Ardecha e sos chamins que meriguèt le trenta de decembre. Aiá a pena quaranta ans. Faliá pas diens quaus temps apeitar d’aida a dengús, sustot pas de l’eitat , tot eichàs dau vesin. Comptar ren que sus se, èsser le plus fòrt contra la natura. Mon reir-de-grand zòs èra pas eitat. Sa femna meriguèt le lendeman de ielo, vegiala de l’an nòve. Èra achavat zò tot, e mai l’anaa.

Lhòrs noms : Miquièl Montanhon e Catarina, filha Sanhòla. Miquièl e Catarina . Me fan pensar a ‘na cobla de beus que tiran vers le som d’un champ onta los apeita la Mòrt. Qué se faguèssan, lai devián ‘nar. Èran tragiques, un mot que l’aurian pas comprès, qu’aurián trovat savant. E nos, que cranhem plus ni freid ni fam, nòstres malheires nos rendan mai grotesques.

 


Tèxtes
Lo Velai
Los jalhs d'Issinjau
Poésies patoises
País de Beaus
Monistròl
La nuèit dau maquisardV
Miquièl Montanhon e Catarina
Sermon
Lo retorn dau paire
L’arribaa de la prima
Nòstra Dama de Mai
Las cendres
La nèu delh cocut
Nosautres
Un òme solet
Nadau
Responsa de la mòrt
Quand l'aiga mancava
PrimaV
Maria de la Crèca
Una messa de meianuèit elh Chastelàs das ChaptuèlhsV
Lo Finon d'às Chardaire
Lo ratairòl
L'aigada
Las maluranças de Jausèl lo BanardV

Escoutar
Radio Cime du Lizieux - Le patois vous parleV
L'aurelha de caireV
Sovenença dau certificat d'estúdiaV
Doctor KnockV
Sovenença daus mes de MaiV
Lo clochièr de LapteV
La chabra o la femnaV
Quaucòm que òm pèrd de veguáV
Los rats dins las bràiasV
Coma faire un fiulòtV
Carnaval elh Puèi de VelaiV
Temps de gestacionV
Nadal en VelaiV
Lo nenufarV
Las muaasV
Jan-JanetaV
Lo presidentV
Las meissonsV
Las escossalhasV
Las clòchas vès RomaV
Las cartas eissublaasV
Lo diable e lo maneschalV
La morrelhadaV
La muaa sus BrossetasV
Los solaçaires 2012V
Lo petaçatgeV
Lo bèu-fraireV
L'enigme daus cauquilhardsV
Lo remèdiV
Un braconaire ès GolenaV
Las damas blanchas de TalhacV
Los cinc jausV

Saber
Las vergenas nèiras
Los Montgolfièr
Fèstas delh Rei de l'Aucèl
La TrifòlaV
La Chasa-Dieu

Obrar e descubrir
Prononciacion de l'occitanV
Lexic parlantV
JòcsV
Lexique occitan du nòrd-èst Velay
Toponymie de l'Yssingelais
Un parler roman, le patois de Sainte-Sigolène
Lexique de l'occitan auvergnat
Liens divers

Archius
Vès Aurèc 2006V
Dictada 2008V
Dictada 2009V
CAOC 2011V
Dictada 2012V
La Retornada 2016V
La Retornada 2017V
La Retornada 2018V
Ostal delh Fen GrasV

Jean-Claude Forêt naissèt en 1950, venguèt puèi occitan per amor de la lenga e dau país. Son òbra compren de novèlas, de poesias e de romans. Es l'autor de ’La Pèira d'asard’, ’Lo libre dels grands nombres’, ’Sang e saba’, ...

sorilhar
prendre le soleil

nhafra
blessure

purusiá
pleurésie

Marraire
Paraulas de tèrras occitanas
Dijòus 12 de decembre de 2019
doas oras e un
Acuèlh | Letra Marraire| Prepaus